Το σπίτι του Μπουρλοτιέρη

Θυμάμαι όταν πρώτη φορά είδα σε ασπρόμαυρη φωτογραφία την επιγραφή που βρίσκεται στην πολυκατοικία που χτίστηκε στην θέση του σπιτιού του Κανάρη στην Κυψέλη, αναρωτήθηκα πως να ήταν εκείνο το σπιτάκι.

 Αργότερα διαβάζοντας έπλασα μια εικόνα αλλά και πάλι σκεφτόμουν ότι μέχρι  το 1967 που το γκρέμισαν θα υπήρχε κάποια φωτογραφία. Όσο όμως και αν έψαξα τίποτα δεν βρήκα. Και να που σημερα εντελώς τυχαία έπεσα με ένα μπλογκ για την κυψέλη που κάποιος είχε ανεβάσει φωτογραφίες που βρήκε στο Facebook  και τσουπ να και το σπίτι του Κανάρη!

Ας δουμε τι αναφερει το wikipedia

Η Οικία Κανάρη, το σπίτι που έζησε και πέθανε ο ήρωας της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, Κωνσταντίνος Κανάρης (1790 - 1877), βρισκόταν στην οδό Κυψέλης αριθ. 56 στην Αθήνα.

Στα 1936, ο Χρ. Εμ. Αγγελομάτης δίνει μια λεπτομερή περιγραφή του σπιτιού, όταν υπήρχε ακόμη το σπίτι του Κανάρη: Στην πρόσοψη του σπιτιού υπήρχε ένα τεράστιο δωμάτιο με τζάκι στον τοίχο, όπου ο Κανάρης πέρασε μαζί με τη γυναίκα του τα χρόνια της ζωής του. Εκεί στον τοίχο κοντά στο τζάκι υπήρχαν μερικά χαράγματα, που ο ίδιος ο Κανάρης χάραζε μ' ένα σουγιά και που σήμαινε το καθένα κι ένα χρόνο της ζωής του. Δίπλα σ' αυτό το μεγάλο καθιστικό δωμάτιο ήταν το υπνοδωμάτιο του Κανάρη. Το σπίτι είχε στο πίσω μέρος του κήπο με πελώρια πεύκα κι ένα κιόσκι σαν ταράτσα, όπου ο Κανάρης περνούσε τα βράδια του.

Ο Κωνσταντίνος Κανάρης πέθανε στο σπίτι αυτό της Κυψέλης στις 2 Σεπτεμβρίου 1877, εν ενεργεία πρωθυπουργός, και τάφηκε με μεγάλες τιμές στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.

Μετά από χρόνια κι όταν ο Κανάρης είχε πια πεθάνει, ένα καφενείο-ζαχαροπλαστείο με τον τίτλο "Ο Κανάρης" κι ένα μανάβικο κατέλαβαν το κάτω μέρος του σπιτιού. Μια πινακίδα στον τοίχο, όπως λέει ο Αγγελομάτης, έγραφε πως στο σπίτι αυτό έζησε και πέθανε το 1877 ο "μπουρλοτιέρης" Κωνσταντίνος Κανάρης. Σήμερα, το σπίτι του Κανάρη έχει από χρόνια κατεδαφιστεί και στη θέση του έχει ανεγερθεί μια πολυώροφη πολυκατοικία. Στο υπέρθυρο της εισόδου της υπάρχει μια μαρμάρινη πλάκα που αναγράφει: "Εις τον χώρον εφ' ου ανηγέρθη η πολυκατοικία αυτή έκειτο η ταπεινή οικία εν τη οποία έζησε και απέθανεν εν έτει 1877 ο ήρως της Επαναστάσεως του 1821 ναύαρχος Κωνσταντίνος Κανάρης".

Λίγο παρακάτω από το σπίτι του Κανάρη υπάρχει η μικρή εκκλησία των Αγίων Αποστόλων, ιδιοκτησία της οικογένειας Κωνσταντίνου Κανάρη, όπου ο Κανάρης συνήθιζε να παρακολουθεί τη λειτουργία. Το στασίδι του, όπου καθόταν, είναι κλεισμένο με αλυσίδα και κανείς δεν έχει καθίσει σ' αυτό από τότε που πέθανε.

Ένας ανδριάντας του Κανάρη, με νησιώτικη φορεσιά και με το δαυλό στο δεξί χέρι, έτοιμος να πυρπολήσει την τουρκική ναυαρχίδα, έχει τοποθετηθεί προς τιμήν του στην Πλατεία Κυψέλης, φιλοτεχνημένος το 1876 από τον γλύπτη Λάζαρο Φυτάλη (1831 - 1909). Επίσης, μαρμάρινη προτομή του Κανάρη υπάρχει στο Πεδίον του 'Αρεως της Αθήνας, έργο του γλύπτη Μιχάλη Τόμπρου (1889 - 1974).

<--(Ανδριάντας Πλ. Κυψέλης)

                                                        (Προτομή Πεδίον Άρεως)-->

Πηγές :
*Χρ. Εμ. Αγγελομάτης: "Το Σπίτι του Μπουρλοτιέρη", περιοδ. "ΝΕΑ ΕΣΤΙΑ", τεύχος 231/1936, σελ. 1059-1060.
*Ζέττα Αντωνοπούλου: "Τα γλυπτά της Αθήνας" (Υπαίθρια Γλυπτική 1834 - 2004), Εκδ. ΠΟΤΑΜΟΣ, Αθήνα, 2003.
*Κάτια Μητροπούλου: "Αθήνα: Μνήμες και Κτήρια", α' έκδοση, Εκδόσεις "Ι. Σιδέρις", Αθήνα, 2004.

Στων Ψαρών την ολόμαυρη ράχη Ψαραντώνης - Κλίνης

Μια διαφορετική εκτέλεση-μελωποίηση του γνωστού επιγράμματος του Δ.Σολωμού σε στίχους, μουσική,μαντόλα και τραγούδι Λευτέρη Κλίνη (Σηκουάνα) και την συμμετοχή του μοναδικού Ψαραντώνη. Απολάυστε το...

Πηγή: http://solomantzaros.wordpress.com/2011/04/19/%CF%83%CF%84%CF%89%CE%BD-%CF%88%CE%B1%CF%81%CF%8E%CE%BD/#comment-3814

Ιερός Λόχος Η περίπολος των Ψαρών

Ιερός Λόχος :Η περίπολος των Ψαρών

Την παρακάτω ιστορία την είχα ακούσει πολλές φορές από τον παππού μου μιας και όταν οι Ιερολοχίτες αποβιβάστηκε στα Ψαρά κρύφτηκαν στο Φτελιό (στην εκκλησιά του Αγ Βασιλείου ) και από τους πρώτους που συνάντησαν στο νησί ήταν ο προπάππους μου Μαρκής Καραγιώργης. Σας την παραθέτω όπως την βρήκα σε ένα Blog Ειδικοδυναμήτων.: 

Πηγή: http://tolmwnnika.blogspot.com/2011/04/blog-post_7982.html

Πάντοτε πρέπει να γίνεται λεπτομερής συγκέντρωση πληροφοριών, εξονυχιστικός έλεγχος των υλικών και δοκιμές, πριν την ανάληψη μιας καταδρομικής επιχείρησης. Δεν έγινε μάλλον έτσι, στο τέλος του Μαρτίου του 1944, από μία περίπολο του Ιερού Λόχου που ανέλαβε αποστολή στα Ψαρά.
Η περίπολος των 10 ανδρών, οργανώθηκε από το Ιο Τμήμα του αντισυνταγματάρχη (τότε) Καλίνσκη και έλαβε την αποστολή να συλλάβει τη φρουρά του γερμανικού φυλακίου των Ψαρών που βρισκόταν, σύμφωνα με πληροφορίες, στην περιοχή Φάρου, να καταστρέψει τον ασύρματο του φυλακίου και να συλλέξει πληροφορίες.

Το βράδυ 29/30 Μαρτίου 1944 η περίπολος αναχώρησε από τη Βάση, χρησιμοποιώντας σαν πλωτό μέσο ένα γερμανικό συνοδό σκάφος G-58 που είχε κυριευθεί τις προηγούμενες ημέρες. Στις 0530ω. της επόμενης ημέρας, αποβιβάστηκε στα Ψαρά στον όρμο Κολυμπητής, βόρεια του νησιού, ανατολικά του Ακρ. Πριόνι και μετά από κίνηση μιάμισης ώρας έφτασε στο εξωκλήσι του Αγ. Βασιλείου, πίσω από τα βορεινά υψώματα του χωριού όπου κρύφτηκε μέχρι το βράδυ. Ένας άνδρας της περιπόλου ανέλαβε να έλθει σε επαφή με γνωστούς του κατοίκους του νησιού και να συγκεντρώσει ακριβείς πληροφορίες.

Το απόγευμα, επέστρεψε ο ιερολοχίτης φέρνοντας νέες πληροφορίες:

Το φυλάκιο δεν ήταν εκεί που νόμιζαν, δηλαδή στο φάρο του λιμανιού, αλλά σε ένααπομονωμένο φάρο νοτιοανατολικά του νησιού κοντά στο Ακρ. του Αγ. Γεωργίου.
Οι Γερμανοί ήταν 1 υπαξιωματικός και 7 οπλίτες
Το φυλάκιο προστατευόταν περιμετρικά από συρματόπλεγμα και η κύρια είσοδος ήταν από το Βορρά.
Ο σκοπός συνήθως είχε επάνω του πιστόλι και χειροβομβίδες. Δίπλα του υπήρχε στημένο οπλοπολυβόλο και ο τομέας του που επιτηρούσε ήταν νοτιοανατολικά του φάρου προς τη θάλασσα.
Η πόρτα του φυλακίου πάντα ήταν ανοικτή και αμέσως μετά την είσοδο βρισκόταν ο οπλοβαστός με τον οπλισμό των ανδρών.

Ο περιπολάρχης, έστειλε μήνυμα στον κυβερνήτη του σκάφους να βρίσκεται από τις 21.15ω. στα Αντίψαρα και να παρατηρεί την απέναντι ακτή των Ψαρών για συνθηματικό φως. Εκεί θα ήταν και το σημείο επιβίβασης της περιπόλου. Τον προειδοποίησε ότι πιθανόν να υπάρχει στη γύρω περιοχή και γερμανικό περιπολικό σκάφος.

Στη συνέχεια η περίπολος, αφού σχεδίασε τον τρόπο ενεργείας και έκανε τις τελικές προετοιμασίες, πήρε 2 νησιώτες σαν οδηγούς και κατά τις1900ω. κατευθύνθηκε προς το γερμανικό φυλάκιο. Για να είναι πιο άνετοι, άφησαν τον "περιττό" φόρτο σε μια αγροικία, πήραν μόνο οπλισμό και πυρομαχικά και έφυγαν. Μαζί όμως με τα τρόφιμα, άφησαν κατά λάθος;; και τις ..εκρηκτικές ύλες! 

Έφθασαν νύκτα στο στόχο και προσέγγισαν αθόρυβα το φυλάκιο. Διαπίστωσαν ότι δεν υπήρχε έξω σκοπός και πέρασαν ανενόχλητοι το συρματόπλεγμα. Η πόρτα του φυλακίου ήταν κλειστή. Ο περιπολάρχης ζήτησε τα εκρηκτικά! Ποιά εκρηκτικά, αφού τα είχαν.."ξεχάσει"; Για να μη ματαιωθεί η επιχείρηση, προσπάθησαν να την παραβιάσουν, αλλά δεν τα κατάφεραν. Ο θόρυβος ξύπνησε τους Γερμανούς, που αλαφιασμένοι πήραν τα όπλα και άρχισαν να πυροβολούν από τα παράθυρα, ρίχνοντας μαζί και χειροβομβίδες. Ένας ιερολοχίτης τραυματίσθηκε. Η περίπολος αντέδρασε με ρίψη χειροβομβίδων προς τα παράθυρα του φυλακίου και εκτοξεύοντας καταιγιστικά πυρά.

Η αντίσταση των Γερμανών δεν κάμφθηκε, ενώ τα πυρομαχικά της περιπόλου εξαντλήθηκαν. Αν είχαν τα εκρηκτικά μαζί τους, θα μπορούσαν να διαλύσουν την πόρτα και να κάνουν έφοδο, αιφνιδιάζοντας τον αντίπαλο. Φαντάζομαι τη λύσσα του περιπολάρχη για αυτούς που άφησαν τα εκρηκτικά! Τώρα το μόνο που απέμενε ήταν η αποχώρηση. Έφυγαν προς τον όρμο Αγ. Νικολάου, όπου βρίσκεται και το νησάκι του Άη Νικόλα. Δεν έγινε καμιά επαφή με το σκάφος. Και εδώ μπέρδεμα! Η περίπολος, κουβαλώντας και τον τραυματία έφυγε πάλι προς τα βόρεια, προς το αρχικό σημείο επιβίβασης στον όρμο Κολυμπητή, όπου γύρω στις 03.00ω. επιβιβάστηκε στο σκάφος και επέστρεψε στη Βάση.

Ατυχία ή κακός υπολογισμός με τα εκρηκτικά; Μετά τη στάση για την απόκρυψη φόρτων, δεν έγινε προφανώς ο έλεγχος υλικών που έπρεπε να παραληφθούν για τον στόχο. Ή μήπως έγινε υποεκτίμηση της αντοχής του φυλακίου και της αξίας των εκρηκτικών υλών; Τι λέτε και για τον συντονισμό; Έλεγχος και πάντα έλεγχος!!

Ό,τι και να ήταν, το πάθημα έγινε μάθημα σε όλους, για τις επόμενες επιχειρήσεις του Αιγαίου. Και τα πήγαν πολύ καλά!
Αυτοί που χάρηκαν ήταν οι Γερμανοί, που την γλύτωσαν πολύ φτηνά!!

Ανιχνευτής

Πηγή: "Ο Ελληνικός Στρατός στη Μέση Ανατολή" Εκδόσεις ΓΕΣ/ΔΙΣ 1995
          "Ιερός Λόχος 1942-1945" Αντιστρατήγου Ι.Κ. Μανέτα 1977

Ψαριανοί Αθληταί, Γίγαντες και Ρέκορτνμαν

Αναδημοσίευση από το μπλόγκ ΑΤΡΟΜΗΤΟΣ Αγ. Γεωργίου Συκούση

http://atromitosags.blogspot.com/2011/06/blog-post_29.html

Ψαριανοί Αθληταί, Γίγαντες και Ρέκορτνμαν

Δεν πρόκειται να κάνω ιστορία, αφού το Blog είναι αθλητικό, όμως οφείλω μία ανάλογη εισαγωγή μέχρι να καταλήξω στο αθλητικό κομμάτι. Πριν μερικές μέρες είχαμε την επέτειο της τραγικότερης στιγμής στην ιστορία των Ψαρών. Το ολοκαύτωμα του Παλιόκαστρου από τους προ αιώνια προκλητικούς και αντιπαθητικούς (κατ’ εμέ) για να μην γράψω τίποτα άλλο, Τούρκους.


Από την ιστορία γνωρίζουμε πως στα Ψαρά υπήρχαν άντρες με Α κεφαλαίο που το έλεγε η ψυχή τους. Παλικάρια σωστά, που αψήφησαν την ζωή τους για να σώσουν την πατρίδα μας, με πρώτον από όλους τον Κωνσταντίνο Κανάρη και από κοντά τους ανδρείους Νικόδημο και Παπανικολή.






Όλη την περίοδο της στυγνής Τουρκοκρατίας, ως άριστοι ναυτικοί οι Ψαριανοί στα ταξίδια τους αντιμετώπισαν πολλές προκλήσεις από Τούρκους και «αραπάδες» παλικαράδες παλαιστές. Αυτοί οι απολίτιστοι δούλοι, μπορεί να είχαν ανεπτυγμένους μύες αλλά από μυαλό…κουκούτσι. Οπότε μερικές φορές οι Ψαριανοί που προκλήθηκαν, φρόντισαν επιμελώς να τους δείξουν τα αθλητικά τους προσόντα.


Σας παραθέτω δημοσίευμα από την πολύ παλαιά εφημερίδα ΑΘΛΗΤΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ, κυκλοφορίας του 1932, όπου γίνεται λόγος για τα αθλητικά προσόντα των ανίκητων Ψαριανών, με ωραία περιστατικά. Επιδόσεις στην πάλη, όπου ξυλοφόρτωναν ανηλεώς τους δούλους παλαιστές των υπεροπτών Τούρκων, επιδόσεις ασύλληπτες στο τριπλούν και όχι μόνο.


Κάντε το κόπο να διαβάσετε για αυτά τα ανίκητα παλικάρια, που χάρη και σε αυτούς έχουμε την δυνατότητα εμείς σήμερα να ζούμε (για την ώρα) ελεύθεροι. Το κείμενο υπογράφει ο Δημήτρης Βρατσάνος, απόγονος μάλλον του Δημήτρη Βρατσάνου προέδρου της Βουλής των Ψαρών.


Σας βάζω σε δυο κομμάτια το απόσπασμα του πρωτοσέλιδου της εφημερίδας, για να μπορείτε να το διαβάσετε ανά στήλη και ως τρίτο μπορείτε να δείτε την μπροσούρα της εφημερίδας με το θέμα στις 20 Απριλίου το 1932.

Κωνσταντίνος Κανάρης

Ας ξεκινήσουμε μια κατηγορία αφιέρωμα σε σημαντικά πρόσωπα των Ψαρών τόσο αγωνιστές όσο και άλλους . Και φυσικά δεν μπορούμε να ξεκινήσουν από οποιονδήποτε άλλον πέραν του Κανάρη.

Υπογραφή Κ.Κανάρη

Ο Κωνσταντίνος Κανάρης από τις σημαντικότερες  μορφές του ναυτικού αγώνα κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 και μετέπειτα ναύαρχος και πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε πέντε φορές πρωθυπουργός της Ελλάδας.

Πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε το 1793 στα Ψαρά (αρχεία Ναυτικού) όπου και μεγάλωσε .Ήταν το μικρότερο παιδί του Ψαριανού Δημογέροντα Μικέ Κανάριου και της Μαρώς (το γένος Μπουρέκα) Έμεινε πολύ μικρός ορφανός από πατέρα και έτσι άρχισε να δούλευε σε πλοία συγγενών του, κυρίως σ' αυτό του θείου του Μπουρέκα. Αρχικά το όνομά του ήταν "Κανάριος" και τελικά έγινε Κανάρης. Όταν πέθανε ο θείος του, στου οποίου το μικρό εμπορικό πλοίο εργαζόταν, ανέλαβε καπετάνιος του ο ίδιος σε ηλικία 20 ετών. Πήγε στην Οδησσό για πρώτη φορά το 1820. Ήξερε για τη Φιλική Εταιρεία αλλά δεν είχε γίνει μέλος της. Όταν έμαθε ότι ξέσπασε η επανάσταση στη Μολδαβία από τον Αλέξανδρο Υψηλάντη, έσπευσε αυθόρμητα να πάρει μέρος στον πρώτο "πολεμικό στόλο" των Ψαριανών υπό τον Ν. Αποστόλη. Από τους πρώτους μήνες ο Κανάρης ξεχώρισε για το θάρρος του και την αποφασιστικότητά του, κάνοντας επιδρομές στα μικρασιατικά παράλια ενώ κατόπιν εντάχθηκε στα πυρπολικά. Η ανατίναξη ενός τουρκικού δικρότου στην Ερεσό από τον Δημήτριο Παπανικολή τον παρακίνησε σε ανάλογο εγχείρημα.

Η ανατίναξη της τούρκικης ναυαρχίδας

Πίνακας του Νικηφόρου Λύτρα

Τον Ιούνιο του 1822, αφού ο ελληνικός στόλος δεν κατάφερε να σώσει τη Χίο από την τουρκική σφαγή, ο Κανάρης ανέλαβε να βάλει μπουρλότο στη ναυαρχίδα του Καρά Αλή, του επικεφαλής του στρατού που έσφαξε τους κατοίκους και έκαψε το νησί. Την επιχείρηση θα εκτελούσαν τα πυρπολικά του Κανάρη και του Ανδρέα Πιπίνου. Στο εγχείρημα βοήθησαν δύο παράγοντες: αφενός ότι η νύχτα ήταν πολύ σκοτεινή καθώς δεν είχε φεγγάρι και αφετέρου ότι στο κατάφωτο κατάστρωμα της ναυαρχίδας οι περίπου 2.000 Τούρκοι γιόρταζαν το Μπαϊράμι κι έτσι τα μέτρα φρούρησης ήταν ελλιπή. Η φωτιά απ' το μπουρλότο μεταδόθηκε ταχύτατα στο καράβι. Πριν προλάβουν να απομακρυνθούν απ' αυτό οι πρώτες σωστικές λέμβοι, η φωτιά έφτασε στην πυριτιδαποθήκη, η οποία ανατινάχθηκε. Ως αποτέλεσμα τα θύματα ήταν πάρα πολλά. Μεταξύ αυτών ο ναύαρχος Καρά Αλής, αξιωματικοί του και πολλοί ναύτες. Το πυρπολικό του Πιπίνου προσέγγισε την υποναυαρχίδα αλλά δεν κατάφερε να την καταστρέψει. Της προκάλεσε όμως αρκετές ζημιές.

Η ανατίναξη της τουρκικής ναυαρχίδας υπήρξε ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεγονότα του κατά θάλασσαν αγώνα, έκανε δε πολύ μεγάλη εντύπωση στην Ευρώπη. Χρησιμοποιώντας σημερινή ορολογία, θα λέγαμε ότι βοήθησε επικοινωνιακά πολύ την Επανάσταση. Τόσο μεταξύ των επαναστατημένων Ελλήνων όσο και μεταξύ των Ευρωπαίων, ο Κανάρης πλέον ήταν ήρωας.

Η δράση του βεβαίως συνεχίσθηκε καθώς συνέχισε με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα τον αγώνα. Ο Κακλαμάν Πασάς Μεχμέτ τοποθετήθηκε νέος ναύαρχος στη θέση του Καρά Αλή. Τον Οκτώβριο του 1822 βγήκε με το στόλο του στο Αιγαίο για να ανεφοδιάσει τα τουρκικά φρούρια στην Πελοπόννησο και να καταστείλει την Επανάσταση στα νησιά. Αγκυροβόλησε στην Τένεδο. Αλλά στις 29 Οκτωβρίου 1822, ο Κανάρης, συνοδευόμενος από το Δημήτριο Βρατσάνο, πέρασε ανάμεσα από τον τουρκικό στόλο και μην μπορώντας να προσεγγίσει το πλοίο του ναυάρχου, την καπουδάνα, κόλλησε το πυρπολικό του στην αντιναυαρχίδα "Ρίαλα-Γεμισί" και την τίναξε στον αέρα. Έχασαν τη ζωή τους 800 μέλη του πληρώματος, Τούρκοι αλλά και Χριστιανοί ναύτες που υπηρετούσαν στον οθωμανικό στόλο. Ο Κακλαμάν Πασάς Μεχμέτ σήκωσε άγκυρα και κατέφυγε με τη βοήθεια ούριου ανέμου στο Τσανάκ-Καλεσί, στα Δαρδανέλλια.

Το εγχείρημα της Αλεξάνδρειας

Τον επόμενο χρόνο, ο Κανάρης πραγματοποίησε επιθέσεις στα μικρασιατικά παράλια, αλλά χωρίς μεγάλη επιτυχία. Δεν μπόρεσε, επίσης, να κάνει τίποτε όταν το 1824 ο Χοσρέφ-Μεχμέτ Πασάς κατέστρεψε τα Ψαρά. Όμως, τον Αύγουστο του 1824 πυρπόλησε μια μεγάλη φρεγάτα του Χοσρέφ στη Σάμο και μια κορβέττα στη Μυτιλήνη. Η έλλειψη πόρων, ωστόσο, αποσυντόνισε το ναυτικό των Ελλήνων. Οι ναύτες έπαιρναν τα πλοία, σήκωναν όποια σημαία ήθελαν και επιδίδονταν στην πειρατεία. O Κανάρης κατάφερνε να επιβάλλει την πειθαρχία στα δικά του πληρώματα. Αλλά κι αυτός μέσα σ' αυτό το καθεστώς αναρχίας παραλίγο να σκοτωθεί το 1825 στην Αίγινα, την εποχή που ηΜπουμπουλίνα έχανε τη ζωή της στις Σπέτσες κατά τη διάρκεια μιας οικογενειακής διαμάχης.

Ο Κανάρης εισηγήθηκε στη Διοίκηση ένα παράτολμο εγχείρημα. Ο Μωχάμετ Άλη είχε συγκεντρώσει στην Αλεξάνδρεια περίπου 60 μεγάλα πολεμικά και τριπλάσια φορτηγά πλοία. Μ' αυτά προετοίμαζε το καλοκαίρι του 1825 να στείλει στρατό στην επαναστατημένη Ελλάδα (ο οποίος στρατός χρησιμοποιήθηκε αργότερα στην άλωση του Μεσολογγίου). Το σχέδιο του Κανάρη προέβλεπε να πάνε κάποια ελληνικά πλοία στην Αλεξάνδρεια και να κάψουν τον αιγυπτιακό στόλο. Έτσι θα σταματούσε και το λαθρεμπόριο που έκαναν Γάλλοι, φίλοι του Μωχάμετ Άλη, σε βάρος του ελληνικού αγώνα. Το σχέδιο εγκρίθηκε και η αρχηγία του ελληνικού στόλου ανατέθηκε στον πλοίαρχο Μανόλη Τομπάζη.

Στις 10 Αυγούστου 1825, ο Τομπάζης και ο Αντώνιος Κριεζής, μαζί με τα πυρπολικά του Ανδρέα Μιαούλη, του Μανώλη Μπούτη και του Κανάρη, έφθασαν έξω από την Αλεξάνδρεια. Την έκτη εσπερινή ώρα που έφθασαν προ της Αλεξάνδρειας, έπλεε μεν ούριος άνεμος αλλά για να μπουν μέσα στο λιμάνι χρειάζονταν κάποιον πιλότο επειδή υπήρχαν πολλοί ύφαλοι.

Κ. Κανάρης, του Λουί Ντυπρέ.  

Ο Κανάρης θεώρησε ότι έπρεπε να επιτεθεί άμεσα γιατί ήταν τέτοια η διάταξη των αιγυπτιακών πλοίων που με τον άνεμο ο οποίος φυσούσε, θα υφίσταντο πανωλεθρία σε μια επίθεση με πυρπολικά. Εξαπατώντας τον πιλότο, ύψωσε ρωσική σημαία και μπήκε μόνος του στο λιμάνι. Προσπάθησε να πλησιάσει τον εχθρικό στόλο αλλά ο άνεμος έπεσε ξαφνικά, οπότε άρχισε να κόβει βόλτες μέσα στο λιμάνι, προσπαθώντας να φθάσει στον μυχό. Όταν βρέθηκε δίπλα στο γαλλικό πολεμικό "Μέλισσα", κατάλαβε ότι είχε γίνει αντιληπτός. Έβαλε λοιπόν φωτιά στο πυρπολικό, μπήκε με τους ναύτες του στη βάρκα διαφυγής και προσπάθησε να βγει απ' το λιμάνι. Το πλήρωμα της "Μέλισσας" άρχισε να πυροβολεί και το πυρπολικό και τη βάρκα του Κανάρη. Ο άνεμος δυνάμωσε και το πυρπολικό, καιόμενο, πλησίασε τον αιγυπτιακό στόλο απειλητικά. Ο πλοίαρχος Αργκύς, κυβερνήτης της "Μέλισσας" έγραψε στην έκθεσή του: "Εάν το πλοίον αυτό προσκολλάτε κατά κακήν μοίραν εις την φρεγάταν της πρωτοπορίας, η σύγχυσις ήθελε εμπέσει εις τον υπόλοιπον στόλον, τα δε άλλα δύο πυρπολικά ήθελον προσδράμει, προσβάλλοντα έτερα πλοία. Η καταστροφή θα ήτο τρομερά, ολοκληρωτική δε η νίκη των Ελλήνων. Αλλ' η Μέλισσα κατά κάποιον τρόπο τους παρημπόδισε". Ο Κανάρης, ενώ έβαλλαν εναντίον του και από τα πλοία και από παράκτια πυροβολεία, κατάφερε να διαφύγει και να φθάσει στον ελληνικό στόλο, ο οποίος είχε ήδη υψώσει ελληνική σημαία. Ο Μωχάμετ Άλη πήρε μερικά πλοία και κυνήγησε τους Έλληνες μέχρι τις ακτές της Καραμανίας χωρίς αποτέλεσμα.

Το ότι ο στόχος δεν επετεύχθη δεν οφείλεται σε λάθος του Κανάρη και ούτε μειώνει το μεγαλείο του εγχειρήματος. Οι επαναστατημένοι Έλληνες θεώρησαν την πράξη του Κανάρη πλήρη τόλμης και πατριωτισμού αλλά κάποιοι Ευρωπαίοι δυσαρεστήθηκαν και την είδαν σαν αχαρακτήριστη πειρατική πράξη λόγω της χρήσης ξένης σημαίας υπό επισήμου καταδρομέως. Η αγγλόφιλη "Εφημερίς της Ύδρας", σε μια εποχή που υπήρχαν διαμάχες για το ζήτημα της βασιλικής υποψηφιότητας (κάθε μεγάλη δύναμη ήθελε ο νέος βασιλιάς των Ελλλήνων να προέρχεται από τον δικό της βασιλικό οίκο) κατηγόρησε τους Γάλλους επειδή ο φιλοτουρκισμός τους έγινε αιτία να ματαιωθεί ένα μεγάλο απελευθερωτικό εγχείρημα.

Η πολιτική σταδιοδρομία

Ο Κανάρης φαίνεται πως δεν έβλεπε τους Γάλλους ως εχθρούς. Αντιθέτως, έστειλε τον γιο του, τον Θεμιστοκλή, να εκπαιδευθεί στο Παρίσι υπό την επίβλεψη τού εκεί Φιλελληνικού Κομιτάτου, το οποίο άλλωστε τον είχε προσκαλέσει. Το 1826 τοποθετήθηκε κυβερνήτης του νέου πλοίου "Ελλάς" και το 1827 εξελέγη πληρεξούσιος των Ψαρών στη Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας.

Ο Κωνσταντίνος Κανάρης ήταν ένα από τα λίγα πρόσωπα στα οποία είχε εμπιστοσύνη ο Ιωάννης Καποδίστριας, ο πρώτος κυβερνήτης της ανεξάρτητης Ελλάδος. Ο Καποδίστριας θα τον διορίσει αρχικά φρούραρχο της Μονεμβασιάς και κατόπιν διοικητή μιας ναυτικής μοίρας που θα πολεμήσει τους αγγλόφιλους και τους αντικυβερνητικούς της Ύδρας. Στον Κανάρη ανατέθηκε να συλλάβει τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, όταν ο τελευταίος δραπέτευσε από το Ναύπλιο. Απογοητευμένος λόγω της δολοφονίας του Καποδίστρια, ο Κανάρης αποσύρθηκε στη Σύροόπου ιδιώτευσε για ένα διάστημα..

Πέτρος Mωραΐτης. O ναύαρχος K.Kανάρης 1870

Όταν ήρθε στην Ελλάδα ο Όθωνας, τον διόρισε καταρχήν πλοίαρχο γ΄ τάξεως κι έπειτα ναύαρχο. Μετά τη μεταπολίτευση του 1843, ο Κανάρης έγινε υπουργός Ναυτικών στην κυβέρνηση Ανδρέα Μεταξά και κατόπιν στην κυβέρνηση Ιωάννη Κωλέττη. Το 1854 έγινε υπουργός Ναυτικών στην κυβέρνηση Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου. Επειδή οι ιδέες του γίνονταν όλο και περισσότερο αντιμοναρχικές, το 1861 αρνήθηκε τη σύνταξη που του χορήγησε η Κυβέρνηση.
Το καλοκαίρι του 1862 ο Όθωνας του ανέθεσε τον σχηματισμό κυβέρνησης. Ο Κανάρης πρότεινε έναν κατάλογο με υπουργούς, που όλοι τους είχαν σχεδόν επαναστατικές απόψεις, λέγοντας στον Όθωνα ότι μόνο με τέτοια κυβέρνηση και η μοναρχία θα ήταν δυνατό να σωθεί και η τάξη στη χώρα να διατηρηθεί. Ο Όθωνας όμως δεν δέχθηκε και έδωσε την εντολή στον Ιωάννη Κολοκοτρώνη. Ο Κανάρης πέρασε ανοιχτά στην αντιπολίτευση.

Ο Κανάρης προσχώρησε στην αντιπολίτευση και μετά την έξωση του Όθωνα έγινε μέλος τής υπό τον Δημήτριο Βούλγαρη τριανδρίας (μαζί και με τον Μπενιζέλο Ρούφο) που σχημάτισε προσωρινή κυβέρνηση. Ο ίδιος πήγε ως επικεφαλής επιτροπής στη Δανία για να προσφέρει το θρόνο στον μετέπειτα βασιλιά Γεώργιο Α'. Διετέλεσε υπουργός Ναυτικών στην κυβέρνηση Ρούφου.

Ο Κ. Κανάρης με την κυβέρνηση του 1864 

 Κατόπιν το 1864 σχημάτισε ο ίδιος κυβέρνηση, μετά από ένα μήνα παραιτήθηκε και σχημάτισε και πάλι κυβέρνηση, η οποία παρέμεινε επί ένα χρόνο στην εξουσία. Κατόπιν παραιτήθηκε οριστικά, θέλοντας να αποσυρθεί από τον δημόσιο βίο καθώς είχε υπερβεί τα 75 χρόνια. Στο σπίτι όπου έμενε, στην Κυψέλη, συνέρρεαν πολίτες από παντού για να δουν τον «Ναύαρχο», όπως τον αποκαλούσαν. Το 1877 και σε ηλικία 84 ετών έπειτα από πανελλήνιο αίτημα ετέθη επικεφαλής οικουμενικής κυβέρνησης για να αντιμετωπιστούν οι δύσκολες για την χώρα περιστάσεις που δημιούργησε ο Ρωσοτουρκικός πόλεμος .Πρωθυπουργό θα τον βρει ο θάνατος στις 2 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους στο ταπεινό σπιτάκι της Κυψέλης. Στην τελευταία του κατοικία στο Α Νεκροταφείο Αθηνών θα τον συνοδέψουν όλοι από τον Βασιλιά μέχρι τον τελευταίο ζητιάνο των Αθηνών . Αποδεικνύοντας την απεριόριστη αγάπη και τον σεβασμό που όλοι οι Έλληνες έτρεφαν για αυτό τον μεγάλο Ψαριανό.

Ο απλός τάφος του Ήρωα στο Α Νεκροταφείο Αθηνών  

Πηγή: http://el.wikipedia.org

Για τα Θεοφάνεια

Ενα παραδοσικό  ποιήμα (ίσως πρόκειτε για παλαιά κάλαντα) που μου έλεγε η γιαγιά μου για τα Θεοφάνεια λέει

Λοιπόν περικαλούμαστε

Αν ίσως κι αν κοιμάστε

Με προθυμιά ξυπνήσετε

Και μένα αφουγκράστε.

Μηνύματα χαρμόσυνα

Ήρθαμε να σας πούμε

Πως ο Χριστός βαφτίζετε

Σήμερα να χαρούμε

Αυτή δεν είναι εορτή

Ωσάν την περασμένη

είναι μεγάλη και φρικτή

και δοξολογισμένη.

Γιατί ειν’ τα Θεοφάνια

Ανθρώπου σωτηρία

Που καταδέχτει ο Χριστός

Χωρίς να έχει χρεία.

Στην Γαλιλαία ήτανε

Κι ήρθε στον Ιορδάνη

Να παραλάβει βάφτισμα

Από των Ιωάννη.

‘’Κάνε το γρηγορότερο

προφήτη Ιωάννη

και βάφτισε με γρήγορα

η κορυφή μου άπτει’’

‘’Εγώ είμαι δούλος σου Χριστέ

και πως να σε βαφτίσω

την άχραντο σου κεφαλή

πως ημπορώ ν’ αγγίξω

Τα χέρια μου να μην καούν

και σαν κερί αναλύσουν

Την Άγια σου κεφαλή

Σα θα την ακουμπήσουν;

Άπλωσε ο Πρόδρομος

Το δεξιό του χέρι.

Θαύμα μεγάλο έγινε

στην γη στην οικουμένη.

Ο ουρανός εσχήστηκε

και βγήκε περιστέρι

[;;;]

Που Άγιο Πνεύμα ήτανε

Δια να μαρτυρήσει

Πως ο Χριστός βαφτίζετε

Σ’ Ανατολή και Δύση.

Οι θάλασσες οι ποταμοί

Απ’ την χαρά τους τρέμον

Και άλλοι απ’ την τρομάρα τους

Αστράφτανε και  φεύγαν.

Κι ακόμα ως τα σήμερα

Οι ναύτες το κρατούνε

Να βαφτιστούνε τα νερά

στο πέλαγος να βγούνε

Φοινίκια , ξεροτήγανα

καμπόσα λεπτοκάρυα

μια μπότσα με γλυκό κρασί

να πιουν τα παλικάρια.

Kαλή Χρονιά!!!!!

Πρωτοχρονιά στα Ψαρά

Μοναδικά τα έθιμα του δωδεκαήμερου σε όλη την Ελλάδα. Δεν θα μπορούσαν και στα Ψαρρά να είναι υπέροχα. Την παραμονής της Πρωτοχρονιάς τα παιδιά του χωριού βγαίνουν στο τούμπανο.  Τα κάλαντα δηλαδή που επειδή ψαλονται με την συνοδεία αυτοσχέδιων τύμπανων ονομάζετε «τούμπανο». Αν και στις μέρες μας οι περισσότεροι συνηθίζουν να λένε τα Αθηναϊκά κάλαντα τα παραδοσιακά κάλαντα μαζί με τα παινέματα είναι τα εξής:

Αρχιμηνιά κι Αρχιχρονιά κι αρχή του Γεναρίου,

κι αρχή που περιπάτησε χρυσό δεντρί εβγήκε,                                                                                                                                      

χρυσά ήταν τα κλωνάρια του κι ολόχρυση η κορφή του,          

στη μέση κάθεται ο Χριστός ,στην άκρια η Παναγιά,

και στα παραξεκλώναρα Αγγέλοι Χαρχαγγέλοι ,

κι ο Μιχαήλ αρχάγγελος επέρασε και είπε ,

χαρίσετέ μου τα  κλειδιά  τα μαργαριταρένια ,

ν’ ανοίξω τον παράδεισο να πιω νερό δροσάτο.

να πέσω ν’ αποκοιμηθώ σε μια μηλιά από κάτω,.

να πέφτουν τα’ άνθη απάνω μου τα ρόδα στην ποδιά μου,

και τα ροδογαρύφαλα τριγύρω στα μαλλιά μου.

Σ΄ αυτό το σπίτι που ΄ρθαμε πέτρα να μην ραγίσει

Και ο νοικοκύρης του σπιτιού χρόνια πολλά να ζήσει

Αφέντη μου, στο σπίτι σου, τα ράφια είναι ξυλένια

Του χρόνου σαν ξανάρθουμε να ΄ναι μαλαματένια.

Για την κυρά του σπιτιού έλεγαν :

Πολλά είπαμε τ’ αφέντη μας, ας πούμε της κυράς μας.

Κυρά ψηλή, κυρά λιγνή, κυρά καμαροφρύδα,

Κυρά όταν θα στολιστείς και πας στην εκκλησία

Βάζεις τον ήλιο πρόσωπο και το φεγγάρι στήθος

Και του κοράκου το φτερό βάζεις γατανοφρύδι.

Όπου υπήρχε γιος έλεγαν:

Πολλά είπαμε και της κυράς, ας πούμε και του γιου της.

Έχεις το γιο το μονογιό ,

Τον γιο, τον κα(κ)νακάρη,

Που λούζεται, χτενίζεται και

Στο σχολειό πηγαίνει.

Τον έβαλε ο δάσκαλος,

να πει την αλφαβήτα ,

κι εξέσυρε το χέρι του,      

κι έχυσε το μελάνι ,

κι ελέρωσε τα ρούχα του,       

τα χρυσοκεντημένα , 

Όπου του τα κεντούσανε, 

οι τρεις βασιλοπούλες ,

η μια κεντά τον Ουρανό,

η άλλη το Φεγγάρι ,

κι η τρίτη η μικρότερη,

κεντάει το παλικάρι.  

Όπου υπήρχε κόρη έλεγαν: 

Πολλά είπαμε στο γιόκα μας, ας πούμε της κόρης.

Έχεις και κόρη έμορφη,

Γραμματικός την θέλει,

αν είναι και γραμματικός

πολλά προικιά γυρεύει.

Γυρεύει αμπέλια ατρύγητα,

Χωράφια με τα στάχυα,

Γυρεύει και τη θάλασσα .

μ’ όλα της τα καράβια ,

γυρεύει και τον κυρ-Βοριά ,

να τα καλαρμενίζει.

Τέλος πρόσθεταν :

Δεν έχω άλλο να σου πω,

Μόνο να ζεις και να ‘σαι ,

Τον άντρα σου να χαίρεσαι,

Και καλομοίρα να ‘σαι.

Καθώς και το εξής :

Εμείς εδώ δεν ήρθαμε να φάμε και να πιούμε,

Μόνο σας αγαπούσαμε κι ήρθαμε να σας δούμε

Για δώστε μας τον πετεινό για δώστε μας την κότα

για δώστε μας και ένα κρασί να πάμε σ’ άλλη πόρτα.

Το απόγευμα θα βγει το «καράβι» δηλαδή όλοι οι άντρες του χωριού κρατώντας ένα ξύλινο ιστιοφόρο θα γυρίσουν όλα τα σπίτια του χωριού. Μαζεύοντας χρήματα για ενίσχυση του Δημοτικού σχολείου. 

 Την αλλαγή του χρόνου θα υποδέχτουν με τουφεκιές.  Το πρωί της πρωτοχρονιάς  μετά την εκκλησία οι άνδρες πάλι του χωριού θα βγουν στις « βίζτες»  δηλαδή θα γυρίσουν όλα τα σπίτια του χωριού για να ευχηθούν την καλή χρονιά. Στα σπίτια τους περιμένουν οι νοικοκυρές όπου θα τους υποδεχθούν στην τραπεζαρία για να τραταριστούν από το αϊβασιλιατικο τραπέζι το οποίο έχει κουραμπιέδες φοινίκια ξηρούς καρπούς και πολλά άλλα.

 Το βράδυ θα γίνει ότι γίνετε συνήθως στις γιορτές στα Ψαρρά , χορός.

Oι Ψαριανοί από την Αρχαιότητα έως σήμερα.

        Αν ρώταγες πριν από μερικά χρόνια από πού προήλθαν οι Ψαριανοί η απάντηση που θα έπαιρνες ήταν ότι γύρω στο 16ο αιώνα κάποιοι πρόσφυγες από την κυρίως Ελλάδα (Ήπειρο και Θεσσαλία) που πήγαιναν στην Μικρά Ασία προσάραξαν στα Ψαρά και έτσι κατοικήθηκαν τα μέχρι τότε ακατοίκητα Ψαρά. Αυτό αποτελεί την μισή αλήθεια και κάτι λιγότερο.

Aρχοντίκι φωτογραφία από το Λακί

Η πρώτη αναφορά στην Ιστορία για τα Ψαρά θα γίνει από τον Όμηρο στην γ΄ ραψωδία της Οδύσσειας όπου αναφέρονται ως Ψυρ(ρ)ίη , στη διήγηση του Νέστωρα, στο επεισόδιο του Νόστου. Ακολούθως, στα περιηγητικά κείμενα του Στράβωνα τα Ψαρά παρουσιάζονται ως πόλισμα, ενώ ο Ευστάθιος δίνει έμφαση στο λιμάνι που είχε χωρητικότητα είκοσι πλοίων. Ο Δημοσθένης μας δίνει στοιχειά για πόλη στο νησί ενώ τονίζει την ταραγμένη θάλασσα και τους ισχυρούς ανέμους που πνέουν στην περιοχή και δυσχεραίνουν τη ναυσιπλοΐα. Όλα αυτά αποτελούσαν απλά ενδείξεις για παρουσία ανθρώπων στο νησί. Η αρχαιολογική σκαπάνη όμως τα τελευταία χρόνια ήρθε για να μας εκπλήξει για μια ακόμα φορά. Τα Προϊστορικά ευρήματα στο Αρχοντίκη δείχνουν ότι τα Ψαρά κατοικούνταν από το 10.000 πχ τουλάχιστον .Στα Μυκηναϊκά χρόνια αναπτύχθηκε μια σημαντική κοινωνία στο νησί και όπως όλα δείχνουν το νησί αποτελούσε σημαντικό κέντρο εμπορίου . Σημαντικά είναι και τα ταφικά ευρήματα που θα αναπτύξουμε όμως σε άλλη ανάρτηση .Υπάρχουν επίσης σε διάφορα σημεία του νησιού ευρήματα από την γεωμετρική μέχρι και την κλασική εποχή .Στα τέλη του 5ου προχριστιανικού αιώνα τα Ψαρά κατείχαν μια σημαντική θέση, διαδραματίζοντας σημαντικό ρόλο στις θαλάσσιες επικοινωνίες και μεταφορές μεταξύ Μ. Ασίας και ηπειρωτικής Ελλάδας. Έτσι συμπεραίνουμε ότι τα Ψαρά ήταν κατοικημένα στην αρχαιότητα .Επίσης Ρωμαϊκά και παλαιοχριστιανικά ευρήματα δείχνουν ότι κατοικούνταν και σε αυτές τις περιόδους . Από πρόσφατη έρευνα του π. Ιωακείμ Αρχοντού για το βιβλίο του «Ο Ιστορικός Ναός του Αγίου Νικόλαου Ψαρών» μέσα από δεκάδες πηγές κυρίως περιγραφές περιηγητών και ναυτικά ημερολόγια φαίνονται τα Ψαρά να κατοικούνται τουλάχιστον μέχρι την Άλωση της Πόλης το 1459 . Γύρω στο 1500 οι Γενουάτες της Χίου προτρέπουν  τους Ψαριανούς όπως και του Σαμιώτες να εγκαταλείψουν τα νησιά τους και εγκατασταθούν την έρημη τότε Χίο κάτι που τελικά καταφέρνουν αφού και οι Ψαριανοί αλλά και οι Σαμιώτες με τον φόβο τον Πειρατών εγκαταλείπουν τα νησιά τους. Έτσι μετά από μια σύντομη περίοδο ερήμωσης στο νησί μεταφέρονται από τους Τούρκους επικοι κυρίως τούρκοι και αλβανοί. Η παρουσία τους στο νησί θα είναι σύντομη αφού εκεί στο τέλος του 16ου αιώνα θα φτάσουν στο νησί οι πρόσφυγες από την Θεσσαλία με αρχηγό τον Ανδρέα από τα Κανάλια του Πηλίου και την Ήπειρο με αρχηγό κάποιο Στάθη όπως αναφέρει η παράδοση. (Οι οποίοι θα δώσουν και το όνομα τους στις περιοχές Κάναλος και του Στάθη το μνήμα αντίστοιχα) . Βέβαια τίθεται το ερώτημα πως δυο ομάδες ανθρώπων όχι και πολύ μεγάλες αφού χωρούσαν σε δυο πλοία κατάφεραν να εκτοπίσουν του Οθωμανούς κατοίκους. Το μυστήριο λύνετε με την πρόσφατη ανακάλυψη μέσα από γραπτές μαρτυρίες ότι την ιδία περίοδο επιστρέφουν στο νησί οι παλαιοί του κάτοικοι με τους απογόνους τους από την Χίο. Έτσι όλοι μαζί θα εκτοπίσουν τους Οθωμανούς οι οποίοι υπό την πίεση του πολυάριθμου ελληνικού πληθυσμού εγκαταλείπουν το νησί πουλώντας τα κτήματα που είχαν καταλάβει στους παλιούς τους ιδιοκτήτες. Έτσι προκύπτει ότι η Ψαριανοί του 18ου αιώνα δεν είναι Ηπειρώτες και Θεσσαλοι που από την μια μέρα στην άλλη έγιναν θαλασσομάχοι αλλά οι παλιοί νησιώτες που αναμίσθωσαν με τους νέους έλληνες κατοίκους και αλληλοαφομιώθηκαν. Τέλος το πολιτιστικό τοπίο ολοκληρώνετε από τις επιρροές του θα δεκτούν τα Ψαρά από τις Σκυριανές γυναίκες που θα πάρουν οι Ψαριανοί όταν θα έχουν έλλειψη στο νησί αλλά αυτά σε μια επόμενη ανάρτηση. Όσο για τους σημερινούς Ψαριανούς αν και ακόμα υπάρχουν αρκετές οικογένειες απόγονοι προεπαναστατικών οικογενειών το μέλλον δεν είναι και πολύ αισιόδοξο . Εκτός αυτών των γνήσιων Ψαριανών σήμερα στα Ψαρά ζουν απόγονοι μικρασιατών προσφύγων και άλλων εσωτερικών μεταναστών καθώς και μερικοί αλλοδαποί.

Καλά Χριστούγεννα!!!!

Kαλά Χριστούγεννα και Καλές Γιορτές σε όλους εντώς και εκτώς Ψαρών και όσοι δεν έρθετε Ψαρά για τις γιορτές θα σας κρατήσω ενήμερους....

Τα πλοία των Ψαρών που συμμετείχαν στην επανάσταση του 1821

'' Την ιδέα για αυτή την ανάρτηση μου την έδωσε η Βασιλική Δημητρέλη και την ευχαριστώ πολύ και για αυτό και για όσα μου έχει στείλει και θα αναρτήσω εν ευθέτω χρόνο.''

Όταν αναφέρεις την λέξη Ψαρά το πρώτο που σου έρχεται στο μυαλό είναι θάλασσα, πλοία κάτι τέτοιο  και όχι τυχαία . Τα Ψαρά μαζί με τις Σπέτσες και την Ύδρα αποτέλεσαν το κέντρο του αγώνα στην θάλασσα κατά τον απελευθερωτικό αγώνα το 1821. Οι Ψαριανοι από τα μέσα του 18^ου αιώνα άρχισαν να ναυπηγούν πλοία οργώνοντας τις θάλασσες και άλλοτε με το εμπόριο άλλοτε με την πειρατεία συγκέντρωσαν τεράστιο πλούτο που αργότερα διέθεσαν εξολοκλήρου για τον μεγάλο αγώνα. Οι αγάπη των Ψαριανών στα γρήγορα ελαφριά και ευέλικτα πλοία τους κάνει να επικεντρωθούν στην γαλιότα ένα τύπο πλοίου βυζαντινής προέλευσης με τα παραπάνω χαρακτηριστικά. Το τελειοποιούν σε σημείο που γίνετε ταυτόσημο με τους Ψαριανούς. Η Ψαριανη γαλιότα είναι ένα από τα βασικά πλοία του αγώνα.

Πολλές φορές αναφέρετε ότι ο στόλος του 1821 αποτελούνταν από 27 υδραίϊκα, 20 σπετσιώτικα, και 16 ψαριανά πλοία  είναι λάθος βέβαια αυτό καθώς αναφέρονται στα μεγαλύτερα  πλοία των τριών νησιών. Έτσι πέρα από τα μεγάλα πλοία υπήρχαν δεκάδες μικρότερα που χρησιμοποιήθηκαν στον αγώνα ακόμα και παλιά πλοία μετατράπηκαν σε πυρπολικά σκορπίζοντας τον τρόμο στους τούρκους

Παρακάτω θα βρείτε κατάλογο με τα πλοια των Ψαρών, που δικαιούνταν πολεμική αποζημίωση ,από το σχετικό Βασιλικό διάταγμα του 1856.

Ομολογία του ελληνικού κράτους (1906) με την οποία πληρώνει χρέος 100 Δραχμών σε κάθε ιδιοκτήτη πλοίου από τις 3 νήσους  που το διέθεσε στον αγώνα του 1821 . Η αποπληρωμή δεν ολοκληρώθηκε  ποτέ λόγω του Β Παγκοσμίου Πολέμου

Μπουνάτσα...

Καμιά φορά κάνει και μπουνάτσα στα Ψαρρά  όπως σήμερα...

Καλωσορίσατε στο ΨΑΡΙΑΝΟ ΚΑΡΑΒΙ !!!!!

Καλωσορίσατε στο ΨΑΡΙΑΝΟ ΚΑΡΑΒΙ, ένα μπλόγκ που φτιάχτηκε για να μπορούν τα Ψαρά να επικοινωνήσουν σε τον εκτός Ψαρών κόσμο! Να μοιραστούν την παράδοση και την ομορφιά τους όπως  τα νέα τους και τον προβληματισμό τους. Το 1821 όσοι συναντούσαν Ψαριανο πλοίο φώναζαν μεταξύ τους «Ψαριανό είναι το καράβι και δεν πασάρει» δηλαδή σε ελεύθερη μετάφραση δεν κάνει πίσω δεν παραδίδετε κάπως έτσι έχω φανταστεί και αυτό το μπλοκ ελεύθερο σαν εκείνα τα πλοία που στο τέλος έγιναν πυρπολικά . Στο ελεύθερο  αυτό μπλόγκ μπορεί ο καθένας να δημοσιεύσει ότι θέλει για τα Ψαρά ιδέες, προτάσεις ,προβλήματα ,λύσεις ,εμπειρίες όλα δεκτά χωρίς λογοκρισία!  Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να μ στείλετε το κείμενο ή τις φωτογραφίες σας  στο psarianokaravi@hotmail.gr και εγώ θα το ανεβάσω. Ας ξεκινήσει λοιπόν το καράβι κι αν δεν μπορέσει να αλλάξει τον κόσμο όπως έκανα τα Ψαριανα καράβια πριν 200 χρόνια ας αλλάξει τουλάχιστον εμάς. Και να θυμάστε  ΨΑΡΙΑΝΟ ΄ναι το ΚΑΡΑΒΙ και δε πασάρει….